කුටිකා සූත්‍රය

සූත්‍රාන්තපිටකයෙහි

සංයුත්ත නිකාය

ප්‍රථම භාගය

______

සගාථවර්‍ගය

දේවතාසංයුත්තය

2

නන්දන වර්‍ගය

ඒ භාග්‍යවත් අර්‍හත් සම්මාසම්බුදුරජාණන් වහන්සේට නමස්කාර වේවා.

 

1.2.9

 

කුටිකා සුත්‍රය

 

මා විසින් මෙසේ අසන ලදි. එක් කලක භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත්නුවර සමීපයෙහි වූ ජේතවන නම් අනේපිඬු සිටුහුගේ අරම්හි වැඩවසන සේක. එකල්හි මනා වර්‍ණ ඇති එක්තරා දෙවියෙක් රෑ පෙරයම ඉක්ම ගිය කල්හි මුළු දෙව්රම බබුලුවා භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වෙත එළැඹියේ ය. එළඹ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඳ එකත්පසෙක සිටියේ ය.

 

එකත්පසෙක සිටි ඒ දෙවි තෙමේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සමීපයෙහි මේ ගය කීය:

 

[දෙවි:]

 

කිම මුඹ වහන්සේට කුටියෙක් නැද්ද? කිම (මුඹ වහන්සේට) කැදලි නැද්ද ? කිම (මුඹ වහන්සේට) කුලප්‍රවේණිහූ නැද්ද ? කිම බන්ධනයෙන් මිදුනෙහි ද?

 

 [භාග්‍යවතුන් වහන්සේ:]

 

එකත්නෙන් මට කුටියෙක් නැත. එකත්නෙන් මට කැදැලි නැත. එකත්නෙන් කුලප්‍රවේණිහු නැත. එකත්නෙන් මම බන්ධනයෙන් මිඳුනෙමි.

 

[දෙවි:]

මම කුමක් මුඹ වහන්සේගේ කුටිය කොට කියම් ද? කුමක් මුඹ වහන්සේට කැදැල්ල කොට කියම් ද? කුමක් මුඹ වහන්සේට කුලප්‍රවේණිය කොට කියම් ද? මම කුමක් මුඹ වහන්සේට බන්ධනය කොට කියම් ද?

 

[භාග්‍යවතුන් වහන්සේ:]

 

මව මට කුටිය කියහි. බිරිඳ කැදැල්ල කොට කියහි. පුත්‍රයන් කුලප්‍රවේණිය කොට කියහි තෘෂ්ණාව බන්ධන කොට කියහි.

 

[දෙවි]

 

මැනවි මුඹ වහන්සේට කුටියෙක් නැත. මැනවි කැදැලි නැත. මැනවි කුලප්‍රවේණීහු නැත. මැනවි බන්ධනයෙන් මිඳනෙහි යි.