උපනීයති සූත්‍රය

සූත්‍රාන්තපිටකයෙහි

සංයුත්ත නිකාය

ප්‍රථම භාගය

______

සගාථවර්‍ගය

දේවතාසංයුත්තය

1.නළවර්‍ගය

ඒ භාග්‍යවත් අර්‍හත් සම්මාසම්බුදුරජාණන් වහන්සේට නමස්කාර වේවා.

1.1.3

උපනීයති සූත්‍රය. 

මා විසින් මෙසේ අසන ලදි. එක් කලක භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත්නුවර සමීපයෙහි වූ ජේතවන නම් අනේපිඬු සිටුහුගේ අරම්හි වැඩවසන සේක. එකල්හි මනා වර්‍ණ ඇති එක්තරා දෙවියෙක් රෑ පෙරයම ඉක්ම ගිය කල්හි මුළු දෙව්රම බබුලුවා භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වෙත එළැඹියේ ය. එළඹ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඳ එකත්පසෙක සිටියේ ය. එකත්පසෙක සිටි ඒ දෙවි තෙමේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙය සැළ කෙළේ ය:

 ඉක්බිති ඒ දෙවි තෙමේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සමීපයෙහි මේ ගාථාව කී ය: 

ජිවිතය මරණය කරා පමුණුවනු ලැබේ. ආයුෂ ස්වල්පය, ජරාව විසින් මරණය කරා පමුණුවන ලද්දහුට පිහිට වීමට රක්ෂාස්ථාන නැත. මේ (ත්‍රිවිධ) බය මරණයෙහි ලා දක්නේ සුව එළවන්නා වූ පින් කරන්නේ ය. 

[භාග්‍යවතුන් වහන්සේ:]

ජිවිතය මරණය කරා පමුණුවනු ලැබේ. ආයුෂ ස්වල්පය ජරාව විසින් මරණය කරා පමුණුවන ලද්දහු (පිහිට වීමට ) රක්ෂාස්ථානය නැත. මේ (මේ ත්‍රිවිධ) භය මරණයෙහිලා දක්නා නිවණ පතන පුඟුල් තෙමේ ලෝකාමිෂය දුරු කරන්නේ ය. 

තෙවැනි උපනීයති සූත්‍රය නිමියේ ය.