දුතිය බාහිරානත්ත සූත්‍රය

දුතිය බාහිරානත්ත සූත්‍රය

 12. මා විසින් මෙසේ අසන ලදි. එක් සමයෙක්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත්නුවර සමීපයෙහි ජේතවන නම් වූ අනේපිඩු සිටුහුගේ අරම්හි වැඩ වසන සේක. එහි දී භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ‘මහණෙනි‘යි භික්ෂූන් ඇමතූ සේක. ඒ භික්ෂූහු වහන්සැ යි භාග්‍යවතුන් වහන්සේට පිළිවදන් ඇස්වූහ. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ තෙල වදාළ සේක:

මහණෙනි අතීතානාගත රූප අනත් ය. පවත්නා රූපයෙහි කවර කථා ද, මහණෙනි, මෙසේ දක්නා බහුශ්‍රැත අරීසව් ඉකුත් රූපයෙහි නිරපේක්ෂ වෙයි.  නොපැමිණි රූප නො පතයි. පවත්නා රූපයෙහි කලකිරීම පිණිස නො ඇල්ම පිණිස, නිරෝධය පිණිස, පිළිපන්නේ වේ.

         මහණෙනි අතීතානාගත ශබ්ද අනත් ය. පවත්නා ශබ්දයෙහි කවර කථා ද, මහණෙනි, මෙසේ දක්නා බහුශ්‍රැත අරීසව් ඉකුත් ශබ්දයෙහි නිරපේක්ෂ වෙයි.  නොපැමිණි ශබ්දය නො පතයි. පවත්නා ශබ්දයෙහි කලකිරීම පිණිස නො ඇල්ම පිණිස, නිරෝධය පිණිස, පිළිපන්නේ වේ.

මහණෙනි අතීතානාගත ගන්ධය අනත් ය. පවත්නා ගන්ධයෙහි කවර කථා ද, මහණෙනි, මෙසේ දක්නා බහුශ්‍රැත අරීසව් ඉකුත් ගන්ධයෙහි නිරපේක්ෂ වෙයි.  නොපැමිණි රූප නො පතයි. පවත්නා ගන්ධයෙහි කලකිරීම පිණිස නො ඇල්ම පිණිස, නිරෝධය පිණිස, පිළිපන්නේ වේ.

මහණෙනි අතීතානාගත රස අනත් ය. පවත්නා රසෙහි කවර කථා ද, මහණෙනි, මෙසේ දක්නා බහුශ්‍රැත අරීසව් ඉකුත් රසෙහි නිරපේක්ෂ වෙයි.  නොපැමිණි රස නො පතයි. පවත්නා රසෙහි කලකිරීම පිණිස නො ඇල්ම පිණිස, නිරෝධය පිණිස, පිළිපන්නේ වේ.

මහණෙනි අතීතානාගත පහස අනත් ය. පවත්නා පහස්හි කවර කථා ද, මහණෙනි, මෙසේ දක්නා බහුශ්‍රැත අරීසව් ඉකුත් පහස්හි නිරපේක්ෂ වෙයි.  නොපැමිණි පහස නො පතයි. පවත්නා පහස්හි කලකිරීම පිණිස නො ඇල්ම පිණිස, නිරෝධය පිණිස, පිළිපන්නේ වේ.

මහණෙනි, අතීත අනාගත දහම් අනත් ය. පවත්නා දහම් පිළිබඳව කවර කථාවෙක් ද, මහණෙනි මෙසේ දක්නා ශ්‍රැතවත් අරීසව් ඉකුත් දහම්හි නිරපේකෂ වෙයි නො පැමිණි දහම් දහම් නො පතයි. පවත්නා දහම්හි කලකිරීම පිණිස නො ඇල්ම පිණිස නිරෝධය පිණිස පිළිපන්නේ වේ.

                                         දොළොස් වැනි වූ දුතිය බාහිරානත්ත සූත්‍රය නිමියේ ය.

සළායතන සංයුත්තය