දුතිය බාහිරානිච්ච සූත්‍රය

දුතිය බාහිරානිච්ච සූත්‍රය

 10. මා විසින් මෙසේ අසන ලදි. එක් සමයෙක්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත්නුවර සමීපයෙහි ජේතවන නම් වූ අනේපිඩු සිටුහුගේ අරම්හි වැඩ වසන සේක. එහි දී භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ‘මහණෙනි‘යි භික්ෂූන් ඇමතූ සේක. ඒ භික්ෂූහු වහන්සැ යි භාග්‍යවතුන් වහන්සේට පිළිවදන් ඇස්වූහ. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ තෙල වදාළ සේක:

මහණෙනි, අතීතානාගත වූ රූපය අනිස ය. පවත්නා රූපය පිළිබඳ ව කිනම් කාථා ද. මහණෙනි මෙසේ දක්නා බහුශ්‍රැත අරිසවු අතීත රූපයෙහි නිරපේකෂ වෙයි. අනාගත රූප නො පතයි. පවත්නා රූපයෙහි කලකිරීම පිණිස නො ඇල් ම පිණිස නිරෝධය පිණිස පිළිපන්නේ වෙයි

මහණෙනි, අතීතානාගත වූ සද අනිස ය. පවත්නා සද පිළිබඳ ව කිනම් කාථා ද. මහණෙනි මෙසේ දක්නා බහුශ්‍රැත අරිසවු අතීත ශබ්දයෙහි නිරපේකෂ වෙයි. අනාගත ශබ්දය නො පතයි. පවත්නා ශබ්දයෙහි  කලකිරීම පිණිස නො ඇල් ම පිණිස නිරෝධය පිණිස පිළිපන්නේ වෙයි.

මහණෙනි, අතීතානාගත වූ ගඳ අනිස ය. පවත්නා ගඳ පිළිබඳ ව කිනම් කාථා ද. මහණෙනි මෙසේ දක්නා බහුශ්‍රැත අරිසවු අතීත ගන්ධයෙහි නිරපේකෂ වෙයි. අනාගත ගඳ නො පතයි. පවත්නා ගන්ධයෙහි කලකිරීම පිණිස නො ඇල් ම පිණිස නිරෝධය පිණිස පිළිපන්නේ වෙයි.

මහණෙනි, අතීතානාගත වූ දිව අනිස ය. පවත්නා දිව පිළිබඳ ව කිනම් කාථා ද. මහණෙනි මෙසේ දක්නා බහුශ්‍රැත අරිසවු අතීත දිවෙහි නිරපේකෂ වෙයි. අනාගත දිව නො පතයි. පවත්නා දිවෙහි කලකිරීම පිණිස නො ඇල් ම පිණිස නිරෝධය පිණිස පිළිපන්නේ වෙයි.

මහණෙනි, අතීතානාගත වූ ස්පර්ශය අනිස ය. පවත්නා ස්පර්ශය පිළිබඳ ව කිනම් කාථා ද. මහණෙනි මෙසේ දක්නා බහුශ්‍රැත අරිසවු අතීත  පහස්හි නිරපේකෂ වෙයි. අනාගත පහස නො පතයි. පවත්නා පහස්හි  කලකිරීම පිණිස නො ඇල් ම පිණිස නිරෝධය පිණිස පිළිපන්නේ වෙයි.

මහණෙනි, අතීත අනාගත දහම් අනිස ය. පවත්නා දහම් පිළිබඳ කවර කථා ද මහණෙනි මෙසේ දක්නා ශ්‍රැතවත් අරිසව් ඉකුත් දහම්හි නිරපේක්ෂ වෙයි. අනාගත දහම් නො පතයි. පවත්නා දහම්හි කලකිරීමට නො ඇල්මට නිරෝධයට පිළිපන්නේ වෙයි.

මහණෙනි, මෙසේ දක්නා බහුශ්‍රැත අරීසවු රූපයෙහි දු කලකිරෙයි, ශබ්දයෙහි දු කලකිරෙයි, ගන්ධයෙහි දු කලකිරෙයි, රසෙහි දු කලකිරෙයි, පහස්හි දු කලකිරෙයි, දහම්හි දු කලකිරෙයි, කලකිරෙන්නේ නො ඇලෙයි. නො ඇල්මෙන් සසරින් මිදෙයි. මිදුණු කල්හි ‘මිදිණැ‘යි දැනීම වෙයි. ජාතිය ක්ෂීණ විය. බඹසර වැස නිමවන ලද. කටයුතු කරන ලද. මේ රහත් බව පිණිස අනෙකක් නැතැ“යි දැන ගනි යි.

දසවැනි වූ බාහිරානිච්ච සූත්‍රය නිමියේ ය.

සළායතන සංයුත්තය